Project Description

Żywy Skansen Fotografii

Żywy Skansen Fotografii to cykl warsztatów fotograficznych z uznanymi twórcami, połączonych z wystawami prac uczestników zajęć. Nazwa projektu pochodzi od miejsca, w którym odbywały się zarówno warsztaty jak i wystawy – swoistym Żywym Skansenem Fotografii jest bowiem w Jaworznie ponad stuletni dom, w którym jego gospodarz – Jakub Byrczek, zgromadził bogatą kolekcję eksponatów związanych z fotografią analogową, tworząc unikalne warunki do twórczego przeżywania historii fotografii.

Projekt miał na celu umożliwienie uczestnikom rozwoju zdolności, umiejętności i wiedzy z zakresu fotografii i sztuk wizualnych oraz nabycia kompetencji odczytywania wartości płynących z komunikatu wizualnego i przygotowywanie do sprawnego posługiwania się tym komunikatem.

projekt finansowany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa NarodowegoW warsztatach Żywego Skansenu Fotografii uczestniczyła stała grupa 22 osób, wyłonionych na podstawie rozmów rekrutacyjnych, przeprowadzonych przed rozpoczęciem projektu. Wszyscy warsztatowicze mieli możliwość poznania nowych technik fotograficznych oraz brania aktywnego udział w tworzeniu wystaw z zaproszonymi artystami. Poszczególne zajęcia oparte były na interakcjach i wykorzystywały aktywne metody edukacyjne: twórcze zabawy, eksperyment artystyczny oraz nowe technologie i media.

Uczestnikami warsztatów byli: Szymon Banasik, Dariusz Czapla, Oliwier Dubiel, Barbara Głodek, Justyna Jasica, Kordian Kloc, Wiktor Kornaś, Grzegorz Kukla, Alicja Nowacka, Zofia Majer, Alicja Miszta, Kamil Myszkowski, Izabela Lechowicz, Łukasz Opaliński, Olek Orszulik, Patrycja Pawęzowska, Małgorzata Pióro, Martyna Sobczak, Mirosław Surzyn, Artur Turek, Aleksandra Wesołowska oraz Maciej Żak.

Materiał zdjęciowy powstały w wyniku intensywnej i regularnej pracy stał się podstawą do stworzenia programu wystawienniczego Galerii PUSTEJ cd. w 2018 roku, a zakończeniem projektu było opracowanie katalogu podsumowującego zorganizowane wystawy i zawierającego fotografie wykonane przez uczestników warsztatów.

Organizatorem projektu pn. “Żywy Skansen Fotografii” było Miejskie Centrum Kultury i Sportu w Jaworznie, a pomocy w jego finansowaniu udzielił Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Wystawy Żywego Skansenu Fotografii

W ramach projektu pn. “Żywy Skansen Fotografii” chronologicznie powstały następujące wystawy:

Żywy Skansen Fotografii (guma dwuchromianowa)
31.05 – 26.06.2018

W stronę światła (brąz Van Dyke’a)
27.06 – 24.07.2018

Magia miejsca (Sinar–Polaroid 4×5)
25.07 – 28.08.2018

Pokaż mi siebie (brom)
29.08 – 25.09.2018

W stronę nieskończoności (transfer polaroidu)
26.09 – 30.10.2018

Zapisy naturalne (bezkamerowa)
31.10 – 27.11.2018

Ślady światła (luksografia)
28.11 – 21.12.2018

a także, poza podprogramem Żywego Skansenu Fotografii:

W oparach kolodionu (mokry kolodion)
28.03 – 24.04.2018

światłoCIEŃ (fotogram)
25.04 – 29.05.2018

Artyści prowadzący warsztaty w ramach Żywego Skansenu Fotografii

Urodził się w 1940 roku. Studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1962 roku zajmuje się fotografią, podróżując po wielu krajach, m.in. Austrii, Finlandii, Francji, Niemczech, Szwajcarii, Włoszech, Szwecji oraz USA, gdzie przebywał dwukrotnie jako stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej (1979) i Departamentu Stanu (1988).

Uprawia portret i pejzaż, od 1985 roku wykonuje zdjęcia w technice gumowej, co prezentował na licznych wystawach w kraju i zagranicą, m.in.: „30 gum z cmentarza Remuh” (Galeria Hadar, 1991), „Dwadzieścia zdjęć z jednego negatywu w technice gumowej” (Galeria ZPAF w Kraków, 1992), „Pollesch w Atucie GUMY” (Galeria Klubu Fotograficznego „ATUT” Konin, 1995), „Konrad K. Pollesch GUMA” (Mała galeria fotografiki ZPAF Toruń, 1995), „Krakowskie zdjęcia w technice gumy” (Lwów, 2000), „Kilka portretów i prac wykonanych w technice gumowej” (Galeria ZPAF Kraków, 2003).

W latach 1987–1990 dokumentował działania teatru CRICOT 2 Tadeusza Kantora, efektem były wystawy:
“Nigdy tu już nie powrócę” (fotografie z prob CRICOTEKA, 1988), “Kantor w fotografii Pollescha” (Pałac pod Baranami, 1989), “Kantor i jego teatr”” (Nowohuckie Centrum Kultury), „KANTOR w drugą rocznicę śmierci” (Galeria fotografii ATELIER pod patronatem ZPAF, 1992). “Tadeusz Kantor fotografato da Pollesch” (Instytut Polski w Rzymie, 1995/1996).

Urodził się w 1973 roku w Jeleniej Gorze, gdzie obecnie mieszka i pracuje. Ukończył filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim. Zajmuje się klasyczną fotografią, głownie dokumentalną.

Prowadzi warsztaty fotograficzne poświęcone XIX-wiecznym technikom fotograficznym. W twórczości fotograficznej preferuje klasyczną fotografię, wykonywaną za pomocą kamer wielkoformatowych, gdzie obraz fotograficzny powstaje na materiałach światłoczułych. Należy do Związku Polskich Artystów Fotografików od 2006 roku.

Prowadzi Galerię “Korytarz” i Jeleniogórską Szkołę Fotografii przy Jeleniogórskim Centrum Kultury. Autor wystaw indywidualnych w Polsce: w Galerii “pf” w Poznaniu, Galerii “Korytarz” w Jeleniej Gorze, Galerii BWA w Jeleniej Gorze, Galerii “Pusta” w Katowicach, Galerii “Za Miedzą” w Lubomierzu oraz zagranicznych: Kunstgalerie Wasserturm Bautzen w Niemczech. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą.

Urodził się 8 grudnia 1941 roku w Łodzi. Wybitny fotograf, operator i reżyser filmowy. W 1965 roku ukończył Wydział Operatorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej i Filmowej w Łodzi, w 1994 roku otrzymał tytuł doktora, a w 2002 roku profesora zwyczajnego. Współpracował z Polską Kroniką Filmową, łódzką Wytwórnią Filmów Oświatowych oraz Przedsiębiorstwem Realizacji Filmów “Zespoły Film”. Jest autorem wielu znakomitych filmów dokumentalnych, głownie krotko i średniometrażowych. Wiele z nich zdobywało nagrody na najbardziej liczących się festiwalach filmowych. Na szczególną uwagę zasługują dokumenty poświęcone polskim sportowcom, m.in.: “Fechmistrz” o Władysławie Kurpiewskim, “Olimpiada”, czy cykl filmów o narciarzu Franzu Klammerze. Jest jednym z najbardziej charyzmatycznych i wpływowych wykładowców fotografii i sztuki operatorskiej.

Fotografie Bogdana Dziworskiego należą do kanonu polskiej fotografii powojennej, wszystkie czarno-białe, klasyczne w formie i treści wyrazu. Przedstawiają złapane i zapisane na błonie fotograficznej chwile z życia zwykłych ludzi. Młodych i starych, ładnych i brzydkich, podczas pracy i w czasie zabawy. Robione trochę jakby przy okazji, przez wiele lat były “trzymane w szafie”. I choć pierwszy album, pt. “My View” ukazał się w 1981 roku w Wiedniu, większość zdjęć Dziworskiego ujrzało światło dzienne dopiero w latach 90. XX wieku., kiedy można je było podziwiać na wystawach zorganizowanych w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Berlinie.

Absolwentka grafiki na krakowskiej ASP, fotografka, podróżniczka i ilustratorka książek dla dzieci. Od lat angażuje się w projekty artystyczno-społeczne, łączące Europę i Azję. Prowadziła, m.in.: warsztaty plastyczne dla dzieci w indyjskim Ahmedabadzie, Stambule, Genui i Turynie, kilkakrotnie współtworzyła projekty fotograficzno-literackie w Iranie.

Stypendystka Ministra Kultury, zdobywczyni licznych nagród krajowych i zagranicznych, m.in. w konkursie na projekt fotograficzny dla amerykańskiego Santa Fe Center for Visual Arts oraz w zorganizowanym we Francji konkursie ilustracji dziecięcej Figures Futur. Współpracuje z Galerią Leica w Warszawie i Camera Obscura w Paryżu. Posługuje się głownie tradycyjną techniką srebrową. Książki ilustruje wykorzystując fotografię cyfrową. Edukację fotograficzną prowadzi w zgodzie z filozofią mindfulness.

Absolwentka Wyższego Studium Fotografii, Członek Związku Polskich Artystów Fotografików Okręgu Śląskiego. Współzałożycielka i animatorka Grupy 999. Związana także ze środowiskiem dolnośląskim, gdzie się urodziła.

Wystawy:

  • 2011 – „Ponad podziałami”, wystawa zbiorowa – fotografie. Prezentacja prac członkow ZPAF Okręgu Śląskiego, Kłodzko, Francja.
  • 2014 – „Wspołczesna Arka Noego”, Galeria Pusta – Jaworzno, oraz poprzedzający ją happening, nawiązujący do zanieczyszczenia środowiska naturalnego poprzez nadprodukcje polimerow – Zawoja.
  • 2016 – „Pocta Josefu Sudkowi”, wystawa zbiorowa, Kolin (Czechy) – Jaworzno.
  • 2018 – „Fascynacje 2018”, wystawa zbiorowa, Galeria Korytarz – Jelenia Gora.
  • 2018 – „Metropolia”, wystawa zbiorowa, Muzeum Historii Katowic.
  • 2018 – „Transfer polaroidu”, warsztaty, przełom sierpnia i września, Żywy Skansen Fotografii – Jaworzno.

Absolwentka Wydziału Artystycznego Uniwersytetu Zielonogórskiego oraz Wyższego Studium Fotografii AFA we Wrocławiu. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików oraz nieformalnej Grupy 999. Mieszka i pracuje we Wrocławiu.

Współorganizuje i koordynuje działania na rzecz rozwoju fotografii, m.in.: plenery fotograficzne, pt. „Wobec miejsca i czasu…”. Zajmuje się fotografią dokumentalną, przyrodniczą, subiektywną, inscenizowaną. Fotografie jej autorstwa publikowane są w albumach, katalogach, czasopismach, na stronach internetowych. Prace znajdują się w zbiorach Muzeum Sportu i Turystyki oraz kolekcjach prywatnych. Cykle fotograficzne: Zamki Dolnośląskie (2001), Rzeczywistość symboliczna (2005), Złudzenia (2008), Obecność (2009), Sztuka przetrwania (2010), Drzewo życia (2010), Znaki czasu (2010), Powrót Daisy (2012), Kształt teraźniejszości (2012), Dusze błądzące – Zamek Czocha (2013), Egzystencja (2013), Kościoły Pokoju na Dolnym Śląsku (2013), Nokturny wrocławskie (2014), Zakamarki historii – Zamek Międzylesie (2016), Pustynia (2017), Dokąd? (2018) wystawiane były na ekspozycjach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą.

Urodzony 14 maja 1960 roku w Ostrawie Witkowicach na Czechosłowacji. Wykształcenie: studia techniczne. Od 1985 do 1991 roku Jiři Šigut zajmował się zapisami fotograficznymi, programowo nie wchodząc w proces długiej ekspozycji. Charakterystyczne dla tego okresu twórczego jest to, że zdjęcia powstawały jako rejestracje pozaartystycznych czynności, niepoddanych w żaden sposób stylizacji. Zapis był więc prawdziwą referencją do tego, co się wydarzyło i co znalazło się, bez jakichkolwiek manipulacji w warstwie światłoczułej negatywu.

W swoich Uwagach do fotografii z lat 1984–1985 autor pisze: Uważam, że właśnie dzięki potrzebnej długości ekspozycji, ewentualnie jej połączeniu z ruchem, można uchwycić nieuchwytną w inny sposób wieloaspektowość obrazowanej rzeczywistości pod takimi kątami i z takich miejsc, jakich w jednym momencie nie możemy widzieć jako całość.

Tematami tego właśnie sposobu wizualizacji czasu stawały się zwyczajne czynności (podroże autobusem, pociągiem, windą, spacery, zakupy) albo też rejestracja temperatury wnętrz czy pleneru, muzyki lub filmów na jednej klatce.

Historyk fotografii Josef Moucha w swoim tekście Zrození múzy (Narodziny muzy) zalicza Jirzego Šiguta do grona dwudziestu czeskich twórców, np. J. Sudek, F. Drtikol, J. Funke, J. Štyrsky, E. Medkova, J. Svoboda, J. Koudelka, którzy w XX wieku wprowadzili zmiany w postrzeganiu możliwości artystycznych fotograficznego medium.

Doktor habilitowany sztuki w dziedzinie sztuk filmowych (Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Filmowych, Telewizyjnych i Teatralnych w Łodzi, 2018). Tworzy w obszarze sztuk wizualnych. Adiunkt w Instytucie Sztuk Pięknych na Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Prowadzi wykłady z zakresu fotografii, nowych mediów, multimediów i analizy obrazu.

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, (Wydział Malarstwa, 1997; Wydział Grafiki, 1999). Doktor sztuki w dziedzinie sztuk filmowych w zakresie fotografii (Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Filmowych Telewizyjnych i Teatralnych w Łodzi, 2008). Stypendystka nagrody im. Hanny Rudzkiej–Cybisowej (1996) oraz Ministerstwa Kultury i Sztuki (1996/1997). Członek Związku Polskich Artystów Plastyków (1998) i Związku Polskich Artystów Fotografików (2001). Jej prace były prezentowane na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, m.in.: w Luksemburgu, Rzymie, Wilnie, Skopje, Strasburgu, Budapeszcie, Ohio.